ZeLFpORtReT

Opdracht 1:
Oog op het examen

Vraag 1: Hoe maak ik van gebogen/kromme onderdelen, een ronde 'stok'.

Antwoord: eerst de algemene vormen realiseren, bijvoorbeeld met de CNC of een freesmal. Vervolgens alles 'rond' frezen op de freestafel. Als het helemaal rond moet, heb je bij de laatste kant geen vlakke aanslag meer. Hiervoor zou je dan een contra mal moeten maken die wel een vlakke aanslag heeft.

Vraag 2: Hoe krijg ik een glanzende, gepolijste afwerking op massief hout of berkenplex

Antwoord:Er zijn heel veel verschillende manier om materiaal te polijsten, en dat verschilt ook per materiaal.

Een manier is eerst lakken, en dan polijsten. Je kan een polijstschijf op een haakse slijper zetten, gebruik maken van de polijstmachine, een polijstpad op een schuurmachine zetten of het hoogglans spuiten, waardoor het het gepolijste imago krijgt door de glans.

Opdracht 2: Dieter Rams

Opdracht 3:
Ontwerp wat mij aanspreekt

K
I
D
S

D
E
S
K

L
U
I
G
I

C
O
L
A
N
I

Waarom spreekt het mij aan? 

- Speels, vriendelijk ontwerp

- Gebruik spreekt voor zich. Hele duidelijke taal.

- 'Flatpack' systeem, waar alle onderdelen uit elkaar kunnen worden gehaald en plat vervoerd kunnen worden. Dit is handig! 

- verstelbaar en dus erg gebruiksvriendelijk. Aanpasbaar op gewenste hoogtes. Groeit met je mee, of kan per handeling verschillen.

- De warme afwerking van het plaatmateriaal is iets wat ik graag wil toepassen tijdens mijn examen.

- De afgeronde hoeken, waardoor het hoekige toch organischer en zachter voelt. Ook dit wil ik toepassen bij. mijn examen

- Het heeft een nostalgisch en veilig gevoel

Opdracht 4:
Uitwerking van constructie & Technieken

Kid’s Desk & Chair – Luigi Colani

Verbindingen:

Wat meteen opvalt bij deze set aan meubels zijn de verbindingen. Een oude techniek is toegepast namelijk de pen-en-gatverbinding met een wig die functioneert als klem.

De pen steekt door het gat heen. In het uitstekende deel van de pen wordt een sleufgat gemaakt, waarin een houten wig wordt geslagen. Hierdoor wordt de pen uit elkaar gedrukt, wat zorgt voor een onwrikbare verbinding.

Dit is ideaal voor meubels die uit elkaar gehaald moeten kunnen worden. In dit geval was het doel van de maker om een meubel set te maken dat met kinderen mee te groeien. Daarom heeft hij meerdere sleufgaten gemaakt in de onderdelen. Zo zijn de tafels en stoelen verstelbaar op het juiste formaat voor het kind op dat moment.

Ook zorgt dit voor een compact pakket wanneer het meubel vervoerd moet worden bijvoorbeeld. Dit heeft inmiddels een naam: het Lay-Flat systeem. Maar in de jaren 70’ was Luigi een voorloper in deze techniek.

Materiaal:

Colani heeft gekozen voor Berkenplex. De dikte van het materiaal is nergens te vinden, maar op het oog lijkt het in ieder geval dikker dan 18mm. Mogelijk is het een 21mm plaat, of heeft hij het materiaal opgedikt. Bij opdikken van Berkenplex krijg je daar waar de delen op elkaar zijn gelijmd, een dubbele laag van dezelfde richting, deze is zichtbaar. In het geval van Colani’s werk kan ik dit niet vinden, dus kan ik ervan uit gaan dat hij het materiaal dikker heeft aangeschaft, en niet zelf heeft opgedikt. Berkenplex is hufter-proof, mogelijk heeft hij ook om deze reden gekozen voor het materiaal. Aangezien het ontworpen is om lang mee te gaan en voor kinderen om te gebruiken kan ik me voorstellen dat je een materiaal kiest dat tegen een stootje kan, en waarin het niet het ergst is als er wel krassen of vlekken in komen.

Afwerking:

De afwerking heeft hier ook mee te maken. Het lijkt gelakt, het hout is namelijk veel geler dan als het kaal zou zijn. Dit zorgt ook voor de licht glimmende afwerking van de meubelset. Ook dit zal waarschijnlijk fungeren als bescherming, en daarmee het hufterproof maken van de set.

Afgeronde bewerking:

De afgeronde kanten aan alle zijdes van de set zijn opvallend. Het maakt het blokkige geheel toch wat zachter aanvoelen. Dit is op verschillende manieren te bereiken, maar persoonlijk lijkt het meest logische een freestafel. Door eerst de onderdelen met rechte kanten te realiseren, en vervolgens alle hoeken eraf te frezen door het simpelweg allemaal langs dezelfde instelling op een freestafel te halen. De onderdelen realiseren vóór het frezen zou ik zelf met de CNC doen. Waarschijnlijk heeft hij het met een freesmal gedaan. Ook om de sleufgaten bij alle onderdelen exact op de dezelfde plek te krijgen.

Alweer kunnen we ervan uitgaan, dat los van de esthetiek die ik er zelf wel in zie, het gewoon weer handig is. Kinderen zijn lomp en onhandig, dit gaat niet gepaard met scherpe hoeken. Het maakt het geheel minder gevaarlijk, en gebruiksvriendelijker. Een goed voorbeeld van deze gebruiksvriendelijkheid zie je ook in de kleine inham van het tafelblad, daar waar een kind zou zitten. Zo kan het kind beter aanschuiven en dus meer van de tafel bereiken.

Dutch profiles:

Joris Laarman
Het principe van Dieter Rams wat het meest naar boven komt is innovation. Laarman is actief bezig met nieuwe uitvindingen doen en vinden om toe te passen in zijn ontwerp. Om zo nieuwe technieken en manieren van vormgeven te vinden.

Herman Hertzberger
Ik vind vele terugkomen in de ontwerpen. Maar nummer 4 vooral. De ontwerpen en ruimtes spreken voor zich en nodigen automatisch zonder instructie uit tot bepaalde activiteiten. Zoals zitten, spelen, doorlopen. En open ruimtes zorgen voor gelijkheid.

Karel Martens
hierbij zou ik 1. Aesthetic en 4. Honest verbinden. Martens speelt met vormen, kleuren en technieken. Zijn doeleind lijkt vooral een voor hem esthetisch product te maken met technieken en onderdelen waar hij belangstelling voor heeft. Het is erg authentiek daardoor en puur. Niet pretentieus en eerlijk ontwerp uit een persoonlijke liefde.

Voor de vorm - WC pot

Deze misschien wat vanzelfsprekend namelijk: 2. useful. Het ontwerp is lang geleden zo gemaakt omdat het het handigst was. Het is puur voor gemak ontworpen en alles daarbuiten is ook daarbuiten gelaten. Ook kan je 7, longcasting noemen. Omdat een wc-pot in principe heel lang mee hoort te gaan en niet snel stukgaat door het materiaal, porselein.